آموزش سفال کودکان
آموزش سفالگری کودکان؛ از بازی با گل تا پرورش خلاقیت
آیا کودک شما تا به حال یک تکه گل را در دست گرفته و بدون اینکه بداند قرار است چه چیزی بسازد، شروع به شکل دادن آن کرده است؟
ممکن است چند دقیقه بعد همان گل تبدیل به یک حیوان، آدمک، خانه، ظرف یا موجودی خیالی شود که فقط خودش می‌داند چیست!
این دقیقاً یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های آموزش سفالگری کودکان است.
در سفالگری، کودک با یک ماده اولیه ساده شروع می‌کند اما نتیجه از ابتدا مشخص نیست. او لمس می‌کند، فشار می‌دهد، خراب می‌کند، دوباره می‌سازد و در نهایت چیزی خلق می‌کند که پیش از آن وجود نداشته است.
به همین دلیل، کلاس سفال کودک فقط یک کلاس هنری برای ساختن ظرف و مجسمه نیست؛ بلکه می‌تواند محیطی برای بازی، تجربه، خلاقیت، تقویت مهارت‌های حرکتی، حل مسئله، تعامل با دیگران و ابراز ایده‌های شخصی باشد.
در آموزشگاه آرام هنر نیز از ابتدا این نگاه وجود داشته که هدف از آموزش سفالگری به کودک، الزاماً تبدیل کردن او به یک سفالگر حرفه‌ای نیست؛ همان‌طور که کودک نقاشی می‌کشد بدون اینکه قرار باشد در آینده نقاش شود. هدف، فراهم کردن فرصتی برای تجربه هنر و رشد مهارت‌های مختلف کودک است.
آموزش سفالگری برای کودکان چه فوایدی دارد؟
کار با گل، برخلاف بسیاری از فعالیت‌های هنری، یک تجربه کاملاً لمسی و سه‌بعدی است. کودک فقط با چشم خود یک تصویر را نمی‌بیند؛ بلکه باید با دست‌هایش آن را ایجاد کند.
۱. تقویت خلاقیت و تخیل
گل رس شکل مشخصی ندارد و همین ویژگی به کودک آزادی زیادی می‌دهد.
ممکن است مربی یک تکنیک را آموزش دهد، اما دو کودک از همان تکنیک دو اثر کاملاً متفاوت بسازند.
برای مثال، وقتی تکنیک ساخت یک فرم ساده آموزش داده می‌شود، یک کودک ممکن است آن را به یک کاسه تبدیل کند و کودک دیگر از همان فرم برای ساختن یک حیوان استفاده کند.
این همان چیزی است که در آموزش هنر کودک اهمیت دارد:
یادگیری تکنیک، بدون از بین بردن خلاقیت.
در مقاله قبلی آرام هنر نیز بر همین ویژگی گل به عنوان ماده‌ای که می‌تواند تخیل کودک را تحریک کند تأکید شده است.
۲. تقویت مهارت‌های ظریف دست و هماهنگی چشم و دست
کودک هنگام کار با گل از انگشتان و دست‌های خود برای فشار دادن، کشیدن، پهن کردن، گرد کردن، اتصال دادن و ایجاد جزئیات استفاده می‌کند.
به همین دلیل، سفالگری می‌تواند فعالیتی مناسب برای تمرین مهارت‌های حرکتی ظریف باشد.
مطالعات نیز این موضوع را بررسی کرده‌اند. برای نمونه، پژوهشی در سال ۲۰۲۴ درباره فعالیت‌های شکل‌دهی سفال در کودکان ۴ تا ۵ ساله، ارتباط این فعالیت‌ها با رشد مهارت‌های حرکتی ظریف، هماهنگی چشم و دست و تجربه حسی را بررسی کرده است.
پژوهش دیگری نیز درباره فعالیت‌های هنری شامل سفال و سرامیک در کودکان مدرسه‌ای، اثر یک برنامه ترکیبی را بر هماهنگی حرکتی ظریف و برخی شاخص‌های توجه بررسی کرده است.
البته باید توجه داشت که سفالگری یک فعالیت هنری و آموزشی است و نباید آن را جایگزین کاردرمانی یا درمان تخصصی دانست.
۳. سفالگری و افزایش تمرکز
ساخت یک اثر سفالی معمولاً نیازمند دنبال کردن چند مرحله پشت سر هم است.
کودک باید به شکل گل، میزان فشار دست، اتصال قطعات و جزئیات اثر توجه کند.
اگر حواسش کاملاً از کار جدا شود، ممکن است فرم از بین برود یا قسمتی از اثر خراب شود.
به همین دلیل، سفالگری می‌تواند کودک را برای مدتی درگیر یک فعالیت متمرکز و مرحله‌به‌مرحله کند.
در محتوای قدیمی آرام هنر نیز «افزایش تمرکز» یکی از فواید اصلی کار با گل برای کودکان معرفی شده است.
۴. یادگیری حل مسئله از طریق تجربه
گل ماده‌ای است که همیشه دقیقاً مطابق خواسته کودک رفتار نمی‌کند.
ممکن است کودک بخواهد یک دیواره بلند بسازد اما دیواره خم شود.
ممکن است دو قطعه از هم جدا شوند.
ممکن است یک قسمت از کار ترک بخورد یا فرم موردنظر ایجاد نشود.
اینجاست که کودک با یک مسئله واقعی روبه‌رو می‌شود:
حالا چه کار کنم؟
آیا باید فرم را ضخیم‌تر کند؟
آیا باید از روش دیگری استفاده کند؟
آیا باید بخشی از اثر را تغییر دهد؟
در واقع کودک بدون اینکه وارد یک درس نظری «حل مسئله» شود، در فرآیند ساختن با آزمون و خطا یاد می‌گیرد.
این یکی از دلایلی است که در کلاس سفال کودک نباید مربی فوراً تمام اشتباهات کودک را اصلاح کند.
گاهی لازم است کودک فرصت داشته باشد خودش راه‌حل را پیدا کند.
۵. سفالگری فرصتی برای ارتباط و همکاری با دیگران است
کلاس سفال کودکان معمولاً یک فعالیت گروهی است.
کودکان کنار یکدیگر کار می‌کنند، آثار هم را می‌بینند، درباره ایده‌هایشان صحبت می‌کنند و گاهی در پروژه‌های مشترک با هم همکاری می‌کنند.
در مقاله قبلی آرام هنر نیز ارتباط، همکاری و بازی گروهی از بخش‌های مهم کلاس سفال کودکان معرفی شده است.
حتی یک مطالعه درباره استفاده از گل در فعالیت‌های زبانی کودکان ۳ تا ۵ ساله نشان داد فعالیت‌های زبانی همراه با کار با گل می‌توانند فرصت‌های بیشتری برای استفاده از واژگان، جمله‌سازی و شروع گفت‌وگو ایجاد کنند. البته این مطالعه درباره یک برنامه مشخص زبانی بود و نباید نتیجه آن را به همه کلاس‌های سفال تعمیم داد.
۶. کودک یاد می‌گیرد ایده ذهنی خود را به یک اثر واقعی تبدیل کند
یکی از تجربه‌های مهم کودک در سفالگری این است که چیزی که فقط در ذهن او وجود دارد، به یک شیء واقعی تبدیل می‌شود.
مثلاً کودک می‌گوید:
«می‌خواهم یک فیل بسازم.»
اما ساختن فیل فقط گفتن این جمله نیست.
باید تصمیم بگیرد:
- بدن چه شکلی باشد؟
- پاها کجا قرار بگیرند؟
- خرطوم چگونه ساخته شود؟
- گوش‌ها چطور به بدن متصل شوند؟
- چطور فرم را ثابت نگه دارد؟
کودک در این مسیر از تصور کردن → برنامه‌ریزی → ساختن → اصلاح کردن عبور می‌کند.
این تجربه یکی از ارزشمندترین بخش‌های هنر برای کودک است.
۷. سفالگری می‌تواند حس توانمندی و اعتماد به نفس را تقویت کند
وقتی کودک در پایان کلاس یک اثر واقعی را در دست می‌گیرد و می‌داند که خودش آن را ساخته است، با یک تجربه ملموس از توانایی خود روبه‌رو می‌شود.
این تجربه می‌تواند برای کودک ارزشمند باشد:
«من توانستم چیزی بسازم.»
در مقاله قدیمی آرام هنر نیز خلق اثر و دیدن نتیجه کار، در ارتباط با حس ارزشمندی و عزت‌نفس کودک مطرح شده است.
البته بهتر است به جای وعده‌های قطعی مانند «سفالگری باعث افزایش اعتمادبه‌نفس همه کودکان می‌شود»، بگوییم سفالگری می‌تواند فرصت تجربه موفقیت، استقلال و ابراز وجود را فراهم کند.
۸. کودک با مفهوم نظم و مسئولیت‌پذیری آشنا می‌شود
سفالگری فقط ساختن نیست.
بعد از پایان کار باید:
- ابزارها تمیز شوند؛
- میز کار مرتب شود؛
- گل باقی‌مانده جمع شود؛
- اثر نیمه‌کاره در جای مناسب قرار بگیرد؛
- و محیط برای نفر بعد آماده شود.
این قسمت شاید در نگاه اول جذاب نباشد، اما بخشی از آموزش سفال است.
در واقع کودک یاد می‌گیرد:
محیطی که در آن خلق می‌کنم، مسئولیتش هم با من است.
این موضوع در مقاله قدیمی آرام هنر نیز به عنوان یکی از بخش‌های تجربه کلاس سفال کودکان مطرح شده است.
آیا سفالگری می‌تواند خشم کودک را کنترل کند؟
در مقاله قدیمی سایت آرام هنر، فشار دادن و ضربه زدن به گل به عنوان راهی برای تخلیه احساسات کودک مطرح شده است.
اما بهتر است این موضوع را با احتیاط بیان کنیم.
سفالگری می‌تواند یک فعالیت لمسی، حرکتی و خلاقانه باشد و به کودک فرصت دهد احساسات و ایده‌های خود را از طریق ساختن بیان کند؛ اما نمی‌توان گفت سفالگری به‌تنهایی درمان خشم یا مشکلات هیجانی کودک است.
اگر کودک مشکل جدی و مداومی در کنترل خشم یا تنظیم هیجان دارد، ارزیابی توسط متخصص کودک اهمیت بیشتری دارد.
در کلاس سفالگری کودکان چه چیزهایی آموزش داده می‌شود؟
آموزش سفال کودکان نباید نسخه کوچک‌شده کلاس بزرگسالان باشد.
در آرام هنر، در مقاله قدیمی سایت، سه حوزه اصلی برای کلاس کودکان معرفی شده است:
کار با دست، کار با چرخ سفالگری و لعاب یا رنگ‌آمیزی.
اما نکته مهم این است که:
هدف فقط آموزش تکنیک نیست.
تکنیک باید در خدمت تجربه کودک باشد.
برای مثال، کودک ممکن است تکنیک فتیله‌ای را یاد بگیرد، اما پروژه او ساخت یک خانه خیالی باشد.
یا تکنیک اسلب را یاد بگیرد و از آن برای ساخت یک بشقاب با نقش و طرح خودش استفاده کند.
یا با چرخ سفالگری یک فرم ساده بسازد و سپس آن را با روش خودش تزئین کند.
آموزش سفال با دست برای کودکان
ساخت سفال با دست یکی از مناسب‌ترین مسیرها برای شروع کار با گل است.
تکنیک‌هایی مانند:
- پینچ یا انگشتی
- فتیله‌ای یا کویل
- اسلب یا ورقه‌ای
امکان ساخت فرم‌های متنوعی را بدون نیاز به چرخ سفالگری فراهم می‌کنند.
این تکنیک‌ها در برنامه آموزشی سفال آرام هنر نیز جایگاه مشخصی دارند؛ در ساخت سفال با دست، آموزشگاه از تکنیک‌های پینچ، فتیله‌ای و اسلب استفاده می‌کند.
برای کودک، این تکنیک‌ها را می‌توان با پروژه‌های داستانی و خلاقانه ترکیب کرد.
مثلاً:
«با اسلب یک خانه برای موجود خیالی خودت بساز.»
یا:
«با فتیله‌های گل یک حیوان بساز.»
در این حالت، تکنیک تبدیل به ابزار خلاقیت می‌شود.
آموزش سفال با چرخ برای کودکان
چرخ سفالگری برای بسیاری از کودکان تجربه‌ای بسیار هیجان‌انگیز است.
اما چرخ با ساخت دستی تفاوت دارد و کنترل گل روی آن نیازمند هماهنگی و تمرین بیشتری است.
به همین دلیل، آموزش آن باید با توجه به سن، توانایی جسمی و میزان تمرکز کودک انجام شود.
در مقاله قبلی آرام هنر نیز تأکید شده که مدت و شکل کلاس باید با سن کودک متناسب باشد و برای کودکان کم‌سن‌تر نمی‌توان همان زمان و ساختار کلاس بزرگسالان را در نظر گرفت.
آموزش لعاب و رنگ‌آمیزی سفال به کودکان
برای کودک، لعاب می‌تواند یکی از هیجان‌انگیزترین قسمت‌های فرآیند سفال باشد.
کودک ابتدا اثر خود را می‌سازد، سپس بعد از مراحل لازم، آن را رنگ‌آمیزی یا لعاب می‌کند و در نهایت نتیجه پخت را می‌بیند.
در کلاس کودکان، آموزش لعاب معمولاً باید متناسب با سن و سطح کلاس ساده شود و از مواد و فرآیندهای مناسب محیط آموزشی استفاده شود.
نکته مهم این است که لعاب‌های سرامیکی را نباید مثل رنگ‌های معمولی کودک در نظر گرفت.
برخی لعاب‌ها یا محصولات سرامیکی می‌توانند حاوی مواد خطرناک باشند؛ به همین دلیل انتخاب مواد استاندارد، رعایت دستورالعمل سازنده و نظارت بزرگسال ضروری است. آکادمی اطفال آمریکا نیز در توصیه‌های خود درباره مواجهه کودکان با سرب، به خطر برخی لعاب‌ها و محصولات سرامیکی اشاره کرده است.
از چه سنی می‌توان آموزش سفالگری را شروع کرد؟
در مقاله قدیمی آرام هنر، امکان بازی با گل از حدود دو سالگی، با توجه به اینکه کودک دیگر گل را در دهان نگذارد، مطرح شده است؛ همچنین تأکید شده که هرچه کودک کوچک‌تر باشد، مدت فعالیت باید کوتاه‌تر باشد.
این نکته مهم است، اما باید بین بازی آزاد با گل و ثبت‌نام در کلاس رسمی سفالگری تفاوت قائل شد.
برای کودک خردسال، فعالیت کوتاه، بازی‌محور و تحت نظارت می‌تواند مناسب‌تر باشد.
برای کودکان بزرگ‌تر، می‌توان به تدریج آموزش تکنیک، پروژه‌های چندمرحله‌ای و فعالیت‌های گروهی را اضافه کرد.
بنابراین نمی‌توان گفت یک سن مشخص برای تمام کودکان بهترین سن شروع سفالگری است.
سن کودک، مدت کلاس، توانایی تمرکز، مهارت حرکتی و علاقه او باید همزمان در نظر گرفته شوند.
مدت مناسب کلاس سفال کودکان چقدر است؟
کودک ۴ ساله و کودک ۱۰ ساله توانایی یکسانی برای نشستن، تمرکز و دنبال کردن مراحل کار ندارند.
بنابراین مدت کلاس باید با گروه سنی هماهنگ شود.
یکی از نکات درست در محتوای قبلی آرام هنر همین موضوع است: برای کودکان کم‌سن، کلاس طولانی می‌تواند خسته‌کننده باشد و بهتر است فعالیت‌ها متنوع باشند.
برای کودکان بزرگ‌تر نیز حتی اگر کلاس طولانی‌تر باشد، بهتر است فعالیت‌ها فقط یک تکنیک تکراری نباشند.
ترکیب ساخت با دست + پروژه خلاقانه + تزئین + بازی یا فعالیت گروهی می‌تواند تجربه کودک را جذاب‌تر کند.
آیا گل سفالگری برای کودکان بی‌خطر است؟
گل سفالگری ماده‌ای طبیعی است، اما «طبیعی بودن» به معنی استریل یا کاملاً بی‌خطر بودن نیست.
کودک نباید گل را بخورد یا دست آلوده به گل را به دهان و چشم خود بزند.
همچنین پس از کار با گل باید دست‌ها شسته شوند و محیط کلاس به شکل مناسب تمیز شود.
برای مواد هنری کودکان، منابع پزشکی مانند HealthyChildren نیز بر انتخاب مواد دارای برچسب ایمنی مناسب و نظارت بزرگسال و شست‌وشوی دست‌ها پس از فعالیت تأکید می‌کنند.
در مورد لعاب و ظروف نیز باید مواد اولیه، لعاب و فرآیند پخت به شکل حرفه‌ای کنترل شود؛ به‌خصوص اگر قرار باشد ظرف ساخته‌شده برای خوردن و آشامیدن استفاده شود.
آیا ظرف سفالی ساخته‌شده توسط کودک قابل استفاده است؟
بله، اما نه هر ظرفی و نه صرفاً به دلیل اینکه پخته شده است.
قابل استفاده بودن ظرف به عواملی مانند نوع بدنه، دمای پخت، نوع لعاب، پخت صحیح لعاب و مناسب بودن لعاب برای تماس با مواد غذایی بستگی دارد.
بنابراین اگر قرار است کودک یک لیوان، بشقاب یا کاسه بسازد و از آن برای غذا و نوشیدنی استفاده کند، باید فرآیند آماده‌سازی و پخت توسط فرد متخصص انجام شود و از لعاب مناسب برای کاربرد غذایی استفاده شود.
در این زمینه نباید صرفاً بر اساس ظاهر ظرف تصمیم گرفت.
یک کلاس سفال خوب برای کودک چه ویژگی‌هایی دارد؟
این بخش برای والدین بسیار مهم است.
ممکن است یک آموزشگاه تجهیزات خوب و چرخ‌های سفالگری زیادی داشته باشد، اما این به تنهایی به معنی مناسب بودن کلاس برای کودک نیست.
هنگام انتخاب کلاس بهتر است به این موارد توجه کنید:
۱. مربی تجربه کار با کودک داشته باشد
آموزش سفال به کودک با آموزش به بزرگسال متفاوت است.
مربی باید بتواند تکنیک را به زبان ساده توضیح دهد و فعالیت را متناسب با سن کودک تغییر دهد.
۲. کودک مجبور به کپی کردن نباشد
اگر همه کودکان مجبور باشند دقیقاً همان چیزی را بسازند که مربی ساخته، بخش مهمی از خلاقیت آنها محدود می‌شود.
مربی باید تکنیک را آموزش دهد اما به کودک اجازه دهد ایده خودش را اجرا کند.
۳. مدیریت کلاس جدی گرفته شود
کلاس سفال با گل، آب، ابزار و کوره سروکار دارد.
بنابراین مربی باید علاوه بر آموزش هنر، توانایی مدیریت کلاس، ابزار، زمان، نظافت و نکات ایمنی را داشته باشد.
۴. مربی دانش فنی سفال داشته باشد
مربی کودک لازم نیست همه تکنیک‌های پیشرفته را در کلاس کودک تدریس کند، اما باید خودش شناخت مناسبی از تکنیک‌های سفال داشته باشد.
در برنامه تربیت مربی آرام هنر نیز موضوعاتی مانند ساخت با دست، اسلب و فتیله‌ای، فرم‌سازی، نقش و بافت، تزئین، رنگ و لعاب و کار با ابزار مورد توجه قرار گرفته است.
۵. محیط کلاس خلاقانه باشد
مربی نباید فقط بگوید:
«این کار را این‌طور بساز.»
بلکه بهتر است گاهی بپرسد:
«اگر بخواهی خودت این را تغییر بدهی، چه شکلی می‌سازی؟»
همین سؤال ساده می‌تواند کودک را از یک «اجراکننده دستور» به یک «خالق» تبدیل کند.
نقش مربی در آموزش سفال کودکان چیست؟
در آموزش سفال کودکان، مربی فقط انتقال‌دهنده تکنیک نیست.
یکی از مهم‌ترین وظایف او ایجاد محیطی است که کودک بتواند در آن ایده بدهد، تجربه کند، اشتباه کند و دوباره امتحان کند.
آرام هنر نیز در مقاله قدیمی خود، وظیفه اصلی مربی سفال کودک را ایجاد فضایی برای ابراز وجود خلاقانه کودکان و نوجوانان دانسته است.
در مقاله جدیدتر آموزشگاه درباره تربیت مربی نیز بر مجموعه‌ای از مهارت‌ها مانند شناخت تکنیک‌ها، تجربه کار با کودکان، مدیریت کلاس، انتقال مفاهیم و ایجاد فضای خلاقانه تأکید شده است.
بنابراین برای یک کلاس حرفه‌ای، مربی خوب به اندازه مواد و تجهیزات اهمیت دارد.
آیا هدف از آموزش سفال کودک، سفالگر شدن اوست؟
نه لزوماً.
این شاید مهم‌ترین نکته‌ای باشد که والدین باید بدانند.
کودک ممکن است چند سال سفالگری کند و در آینده اصلاً سفالگر نشود.
اما در این مسیر می‌تواند تجربه کند که:
- یک ایده را به وجود تبدیل کند؛
- با دست‌هایش چیزی بسازد؛
- اشتباه کند و دوباره امتحان کند؛
- با دیگران همکاری کند؛
- برای کار خودش تصمیم بگیرد؛
- مسئولیت ابزار و محیط را بپذیرد؛
- و از خلق کردن لذت ببرد.
درست مانند نقاشی، موسیقی یا بازی، ارزش کلاس سفالگری فقط به این نیست که کودک در آینده چه شغلی انتخاب خواهد کرد.
سفالگری برای کودک بهتر است آموزشی باشد یا بازی؟
ترکیبی از هر دو.
اگر کلاس فقط بازی باشد، کودک ممکن است فرصت یادگیری تکنیک‌های واقعی را از دست بدهد.
اگر کلاس فقط آموزش خشک تکنیک باشد، ممکن است جذابیت و آزادی لازم برای کودک از بین برود.
مدل مناسب‌تر این است که کودک در قالب یک فعالیت جذاب، تکنیک را یاد بگیرد و سپس از همان تکنیک برای خلق ایده خودش استفاده کند.
مثلاً:
تکنیک اسلب → ساخت خانه خیالی
تکنیک فتیله‌ای → ساخت حیوان
پینچ → ساخت ظرف شخصی
نقش برجسته → ساخت یک داستان تصویری
در این مدل، تکنیک وسیله است؛ نه هدف نهایی.
جمع‌بندی
آموزش سفالگری کودکان بسیار فراتر از ساختن یک ظرف یا مجسمه است.
کودک در تماس با گل می‌تواند تجربه‌ای چندحسی و عملی داشته باشد؛ با دست‌هایش شکل ایجاد کند، درباره ساختن تصمیم بگیرد، مشکلات را تجربه کند، ایده‌های خود را بیان کند و در کنار کودکان دیگر فعالیت کند.
پژوهش‌های مختلف نیز ظرفیت فعالیت‌های مبتنی بر گل و سفال را در حوزه‌هایی مانند مهارت‌های حرکتی ظریف، تجربه حسی و حتی برخی جنبه‌های ارتباطی کودکان بررسی کرده‌اند.
اما مهم‌تر از همه این است که کلاس سفال کودک نباید فقط کارخانه تولید آثار یک‌شکل باشد.
کودک باید تکنیک را یاد بگیرد، اما فرصت داشته باشد آن تکنیک را به زبان خودش استفاده کند.
به همین دلیل، هنگام انتخاب کلاس سفالگری برای کودک، فقط به این سؤال که «چه چیزی یاد می‌گیرد؟» فکر نکنید.
این سؤال‌ها را هم بپرسید:
آیا اجازه دارد خودش ایده بدهد؟
آیا مربی تجربه کار با کودکان دارد؟
آیا کلاس متناسب با سن کودک طراحی شده است؟
آیا کودک از فرآیند ساختن لذت میبرد؟
و شاید مهم‌تر از همه:
آیا کودک بعد از پایان کلاس احساس می‌کند خودش چیزی خلق کرده است؟
اگر پاسخ این سؤال‌ها مثبت باشد، سفالگری می‌تواند برای کودک فقط یک کلاس هنری نباشد؛ بلکه تبدیل به تجربه‌ای شود که در آن با دست‌هایش فکر می‌کند، با ذهنش می‌سازد و از خلق کردن یاد می‌گیرد.
آموزش سفال کودکان در آرام هنر
در آرام هنر، آموزش سفال کودک بر پایه ترکیبی از کار با دست، تجربه تکنیک‌های سفال، کار با چرخ و تزئین و لعاب، متناسب با گروه سنی طراحی می‌شود. هدف این نیست که همه کودکان یک اثر یکسان بسازند؛ بلکه تکنیک باید ابزاری برای تجربه، ساختن و خلاقیت کودک باشد.
آرام هنر همچنین در زمینه تربیت مربی سفالگری فعالیت دارد و در برنامه آموزشی مربیان، علاوه بر تکنیک‌های سفالگری، موضوعاتی مانند انتقال تکنیک، طراحی فعالیت متناسب با گروه سنی، مدیریت کلاس و ایجاد فضای خلاقانه مورد توجه قرار می‌گیرد.
